News

New review on keysandchords.com



Vote: 3.5/5

Dit Italiaanse gezelschap ontstond in 2009 naar een idee van gitarist Ivan Fois, drummer Cosma Secchi en vocalist Anselmo Mascia. Korte tijd later vonden ze met Giovanni Serra hun ideale bassist. Een vijf nummers tellende demo, Absolute' (2010), zorgde dat de eerste grote poorten op weg naar eeuwige roem werden geopend. Zo stonden ze op de affiches van een aantal festvals en werd een van hun nummers, 'Her Last Breath' weerhouden voor een verzamelalbum. In 2011 verliet Anselmo echter de band en werd hij als vocalist vervangen door Valentino Casarotti. En nu is er dus deze 'Blackwaters' hun eerste full-album dat negen nummers extreme moderne metal bevat die geïnspireerd is door bands als Strapping Young Lad, Dillinger Escape Plan of The Haunted.

Met een vrij eigenaardige intro (hoor ik iemand rondlopen op gedroogd gras ?) opent 'Wretched' het album. Wat meteen opvalt zijn de stevige geschreeuwde vocalen die je ook kan horen bij heel wat hardcore-acts. Een melodieuze gitaarsolo, stevig basswerk en een naar het einde toe roffelende drumpartij zijn de andere ingrediënten van dit nummer. Met 'Blackwaters' zijn we meteen aanbeland bij het titelnummer: stevig maar met de nodige tempowisselingen zodat er zeker geen verveling ontstaat. Opnieuw valt het stevige en solide drumwerk me op. Een vrij grote koerswijziging is er te horen met 'In A Swamp' waar in de vele rustiger, zelfs kalme fragmenten de bass de hoofdrol opeist met naar jazz neigend werk. 'Keep Walking Silent' schiet vlot uit de startblokken om verder met veel ritmeveranderingen uit te pakken gaande van vrij brutaal en krachtig naar langzaam en bijna jazzy om dan weer op gang te komen.

Een vrij melodieuze gitaarsolo zorgt voor nog een extra pittig element. Meer van dat krijg je in het krachtige 'The Inascapable Plot', maar de ritmeveranderingen vallen misschien net iets minder op, al zitten er ook hier rustiger momenten in. Hoor ik in het volgend nummer, het krachtige 'Chained', geen trompet of een ander blaasinstrument opduiken ? Het zorgt in ieder geval voor een ietsje meer gevarieerde sound. Ook de bijna gefluisterde tekst tijdens het rustiger fragment waarmee het nummer eindigt, weet ik best naar waarde te schatten. Het daaropvolgende 'Renewel' volgt naadloos het vorige nummer op, maar zorgt opnieuw voor meer agressie.

'A Cursed Race' is opnieuw uiterst stevig en agressief, maar is een pak minder opvallend dan eerder genoemde songs. Met 'Ruins' wordt dit debuutalbum op passende wijze afgesloten: krachtig en stevig met voldoende rustpunten die ervoor zorgen dat de aandacht van de luisteraar niet wegebt. Conclusie: helemaal niet slecht, maar is dit genoeg om op te vallen in de immense hoeveelheid aan metalreleases die er op de markt komen ? Voor mij niet echt omdat de vocalen me net iets minder raken en boeien. Maar niets belet je om niet in zwijm te vallen voor de muziek van dit viertal.

Comment


Return
Sep 22, 2013 Visits: 645